พิพิธภัณฑ์สมบัติราชสำนักญี่ปุ่นในพระราชวังโตเกียวเปิดเต็มรูปแบบ ยกสมบัติโชโซอินออกมาโชว์ในเขตพระราชวังครั้งแรก

ญี่ปุ่นเปิดพิพิธภัณฑ์ที่ใกล้ชิดราชสำนักที่สุดอย่างเต็มรูปแบบแล้ว ซันโนะมารุ โชโซกัง (The Museum of the Imperial Collections) ในสวนตะวันออกของพระราชวังหลวงกรุงโตเกียว จัดพิธีเปิดวันที่ 3 พฤศจิกายน 2569 ตรงกับ “วันวัฒนธรรม” ของญี่ปุ่น และตรงกับวันเดียวกับที่เปิดครั้งแรกเมื่อ 33 ปีก่อน

สมบัติราชวงศ์ที่ยกให้รัฐ

พิพิธภัณฑ์นี้เกิดขึ้นในปี 2532 เมื่อสมเด็จพระจักรพรรดิ (ปัจจุบันคือพระจักรพรรดิกิตติมศักดิ์) และสมเด็จพระจักรพรรดินีโคจุน พระมเหสีของจักรพรรดิโชวะ มอบภาพวาด งานเขียนพู่กัน เครื่องใช้ และเอกสารประวัติศาสตร์ที่ราชวงศ์เก็บรักษาต่อกันมาให้เป็นของรัฐ จากนั้นสำนักพระราชวังจึงเปิดพิพิธภัณฑ์ในเดือนพฤศจิกายน 2536 ต่อมาเจ้านายหลายราชสกุลก็มอบของเพิ่ม

ชื่อ “โชโซ” มาจากตำแหน่งเจ้าพนักงานผู้ดูแลเครื่องใช้ของจักรพรรดิในระบบราชการโบราณ แปลว่า “เก็บรักษาไว้อย่างดี” ส่วน “ซันโนะมารุ” คือชื่อเขตชั้นนอกของปราสาทเอโดะเดิมที่ตัวอาคารตั้งอยู่

ปรับปรุง 7 ปี เปลี่ยนผู้ดูแล

ตั้งแต่ปี 2562 มีการสร้างอาคารคลังและห้องจัดแสดงใหม่ ปี 2566 การบริหารย้ายจากสำนักพระราชวังไปอยู่กับสถาบันมรดกวัฒนธรรมแห่งชาติ (National Institutes for Cultural Heritage) ซึ่งดูแลพิพิธภัณฑ์แห่งชาติโตเกียวด้วย และเปิดบางส่วนไปก่อนในเดือนพฤศจิกายนปีนั้น การเปิดครั้งนี้คือการเปิดครบทุกส่วน

นิทรรศการเปิดตัว 3 รอบ

นิทรรศการ “Beauty Through the Ages: Treasures of the Imperial Collections” รวม 187 ชิ้น และเปลี่ยนชิ้นที่จัดแสดงทั้งหมดในแต่ละรอบ

• รอบแรก (3–23 พ.ย. 2569) สมบัติจากคลังโชโซอินที่เกี่ยวกับจักรพรรดิโชมุแห่งสมัยนาระ ซึ่งพิพิธภัณฑ์บอกว่าเป็นครั้งแรกที่นำออกแสดงในเขตพระราชวังหลวง ร่วมกับภาพหงส์และพระอาทิตย์ของจิตรกรสมัยเอโดะ อิโต จักกุจู
• รอบสอง (26 พ.ย.–20 ธ.ค. 2569) สมบัติที่วัดโฮริวจิถวายราชสำนัก ซึ่งผูกกับเจ้าชายโชโตกุ
• รอบสาม (23 ธ.ค. 2569–24 ม.ค. 2570) งานชั้นครูตั้งแต่ยุคกลางถึงยุคใหม่ รวมฉากภาพ “สิงโตจีน” ของคาโนะ เอโตกุ ที่เป็นสมบัติชาติ

ปีนี้ครบ 100 ปีของการเริ่มรัชศกโชวะ นิทรรศการจึงรวมงานศิลปะสมัยเมจิ ไทโช และโชวะ ที่ราชสำนักได้รับด้วย เช่น แจกันลงยาลายนกและดอกไม้สี่ฤดูของนามิกาวะ ยาซูยูกิ

หลังจากนี้มีนิทรรศการต่อเนื่องอีก คือภาพชุด “โดโชกุ ไซเอะ” ของจักกุจู (4 ก.พ.–14 มี.ค. 2570) และนิทรรศการศิลปะการเขียนพู่กันญี่ปุ่น 1,300 ปี รายได้ส่วนหนึ่งของนิทรรศการนำไปซ่อมแซมวัตถุผ่านโครงการ “สึมุกุ” (Tsumugu Project)